Logo
Sprawy narkotykowe – adwokat Rybnik

Sprawy narkotykowe adwokat Rybnik

Sprawy narkotykowe – adwokat Rybnik

Adwokat w sprawach narkotykowych w Rybniku. Posiadanie, art. 62a, znaczna ilość, udzielanie, handel, uprawa, zatrzymanie i tymczasowy areszt.

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Od posiadania na własny użytek po zarzuty obrotu

Sprawy narkotykowe – adwokat Rybnik – postępowania dotyczące środków odurzających i substancji psychotropowych mogą obejmować zarówno posiadanie niewielkiej ilości na własny użytek, jak i zarzuty dotyczące znacznych ilości, udzielania innym osobom, obrotu, odpłatnej sprzedaży, uprawy czy wytwarzania.

Kancelaria Adwokacka Paweł Florczyk w Rybniku prowadzi obronę osób podejrzanych i oskarżonych o przestępstwa określone w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii.

Pomoc może rozpocząć się już po zatrzymaniu albo podczas przeszukania i obejmować udział w przesłuchaniu, analizę zabezpieczonych substancji i urządzeń, ocenę kwalifikacji prawnej, wnioski dowodowe, obronę przed tymczasowym aresztowaniem oraz reprezentację przed sądem.

W sprawie narkotykowej sama informacja o liczbie gramów nie daje jeszcze pełnej odpowiedzi co do odpowiedzialności. Znaczenie mogą mieć rodzaj i ilość substancji, jej przeznaczenie, okoliczności posiadania, materiały z telefonu, zachowanie innych osób oraz wyniki badań laboratoryjnych.

Posiadanie

Posiadanie narkotyków – art. 62 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

Art. 62 ust. 1 przewiduje odpowiedzialność za posiadanie, wbrew przepisom ustawy, środków odurzających lub substancji psychotropowych. Za typ podstawowy grozi kara pozbawienia wolności do 3 lat. Ustawa przewiduje jednak trzy różne poziomy odpowiedzialności.

Sytuacja Zagrożenie
podstawowy typ posiadania – art. 62 ust. 1 do 3 lat pozbawienia wolności
znaczna ilość – art. 62 ust. 2 od 1 roku do 10 lat pozbawienia wolności
wypadek mniejszej wagi – art. 62 ust. 3 grzywna, ograniczenie wolności albo do 1 roku pozbawienia wolności

Nie każda sprawa dotycząca posiadania powinna więc być oceniana identycznie.

Własny użytek

Czy istnieje legalna ilość narkotyków na własny użytek?

Nie istnieje w Polsce ogólna „dozwolona liczba gramów”, którą można posiadać rekreacyjnie bez odpowiedzialności.

To bardzo częste nieporozumienie. Przepisy nie stanowią przykładowo: „do 1 grama marihuany posiadanie jest legalne”.

Posiadanie niewielkiej ilości może natomiast otwierać możliwość zastosowania art. 62a ustawy, który pozwala w określonych okolicznościach na umorzenie postępowania.

To jednak zupełnie co innego niż legalizacja posiadania określonej ilości.

Mała ilość ≠ legalna ilość.

Może natomiast mieć zasadnicze znaczenie dla kwalifikacji czynu i możliwości zakończenia postępowania bez skazania.

Umorzenie

Umorzenie sprawy za niewielką ilość narkotyków – art. 62a

Art. 62a jest jednym z najważniejszych przepisów w sprawach dotyczących niewielkich ilości przeznaczonych na własny użytek. Postępowanie można umorzyć, jeżeli łącznie spełnione są ustawowe przesłanki. Ustawa pozwala na takie zakończenie nawet przed formalnym wszczęciem śledztwa lub dochodzenia.

Postępowanie można umorzyć, jeżeli łącznie:

  • chodzi o czyn z art. 62 ust. 1 albo ust. 3,
  • substancja znajduje się w ilości nieznacznej,
  • była przeznaczona na własny użytek sprawcy,
  • wymierzenie kary byłoby niecelowe ze względu na okoliczności popełnienia czynu i stopień jego społecznej szkodliwości.

Czy art. 62a działa automatycznie?

Nie. Przepis stanowi, że postępowanie można, a nie „należy” umorzyć.

Dlatego trzeba analizować między innymi ilość substancji, jej rodzaj, przeznaczenie, okoliczności ujawnienia, sposób przechowywania, inne zabezpieczone przedmioty, materiał wskazujący na ewentualne udzielanie lub handel oraz całokształt społecznej szkodliwości czynu.

Samo powiedzenie podczas przesłuchania „to było tylko dla mnie” nie powoduje automatycznie zastosowania art. 62a.

Ocena ilości

Co oznacza „nieznaczna ilość”?

Ustawa nie wprowadza tabeli określającej dokładną liczbę gramów.

Nie można więc stworzyć prawidłowej zasady: do X gramów – zawsze art. 62a, powyżej X gramów – nigdy art. 62a.

Ocena jest dokonywana w okolicznościach konkretnej sprawy z uwzględnieniem również rodzaju środka oraz jego przeznaczenia.

Dlatego dwie sprawy dotyczące podobnej masy zabezpieczonego materiału nie muszą zakończyć się tak samo.

Wypadek mniejszej wagi a umorzenie z art. 62a

Te instytucje również trzeba rozróżnić.

Art. 62 ust. 3 – wypadek mniejszej wagi jest uprzywilejowanym typem przestępstwa. Czyn nadal pozostaje przestępstwem, ale zagrożenie jest znacznie łagodniejsze: grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do roku.

Art. 62a pozwala natomiast w określonych warunkach umorzyć postępowanie dotyczące nieznacznej ilości przeznaczonej na własny użytek.

Dlatego obrona powinna osobno analizować, czy czyn stanowi typ podstawowy czy wypadek mniejszej wagi oraz czy istnieją podstawy do całkowitego umorzenia na podstawie art. 62a.

Art. 62 ust. 2

Znaczna ilość narkotyków – czy istnieje granica w gramach?

Nie istnieje jedna ustawowa granica gramowa.

Art. 62 ust. 2 mówi o „znacznej ilości”, ale nie definiuje jej przez konkretną masę.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego istotnym kryterium jest m.in. możliwość odurzenia określonej większej liczby osób, jednak SN zwracał uwagę, że oceny nie należy sprowadzać do całkowicie mechanicznego przeliczenia porcji. Znaczenie mogą mieć także rodzaj i jakość substancji oraz okoliczności jej posiadania.

Zakwalifikowanie ilości jako „znacznej” ma ogromne znaczenie, ponieważ zmienia zagrożenie z maksymalnie 3 lat na karę od roku do 10 lat pozbawienia wolności.

Dlatego już na etapie zarzutu trzeba sprawdzić:

  • rzeczywistą masę zabezpieczonego środka,
  • jego rodzaj,
  • stężenie lub skład, jeżeli ma znaczenie,
  • liczbę potencjalnych porcji,
  • sposób zabezpieczenia,
  • deklarowane i wynikające z dowodów przeznaczenie.

Badania laboratoryjne

Opinia z badań narkotyków – co właściwie trzeba ustalić?

Zabezpieczona substancja powinna zostać poddana odpowiednim badaniom.

Przy poważniejszym zarzucie należy analizować nie tylko końcowe zdanie: „substancja to marihuana/amfetamina”, lecz również metodę badań, materiał przekazany do laboratorium i wnioski opinii dotyczące ilości.

Jeżeli opinia jest niepełna, niejasna albo zachodzą konkretne wątpliwości dotyczące jej wniosków, możliwe jest rozważenie odpowiedniej inicjatywy dowodowej.

W sprawie istotne może być ustalenie:

  • czym rzeczywiście jest zabezpieczony materiał,
  • jaka jest jego masa netto,
  • czy zawiera środek odurzający lub substancję psychotropową objętą ustawą,
  • jaki jest jego skład,
  • jaka część materiału nadaje się do użycia jako środek odurzający,
  • jaka jest potencjalna liczba porcji.

Przypisanie posiadania

Posiadanie narkotyków a przechowywanie ich dla innej osoby

Odpowiedzialności z art. 62 nie można sprowadzać wyłącznie do sytuacji, gdy narkotyk został kupiony dla własnego użycia.

W orzecznictwie pojęcie posiadania jest interpretowane szeroko i może obejmować także faktyczne władanie substancją dla innej osoby, np. jej przechowywanie.

Sam fakt znalezienia narkotyku w mieszkaniu, w którym przebywa kilka osób, nie powinien zastępować ustalenia, kto rzeczywiście go posiadał.

W konkretnej sprawie istotne jest więc ustalenie:

  • gdzie substancję znaleziono,
  • kto miał dostęp do miejsca,
  • do kogo należały rzeczy znajdujące się razem z narkotykiem,
  • kto faktycznie władał substancją,
  • co wynika z korespondencji i pozostałych dowodów.

Posiadanie narkotyków w samochodzie lub wspólnym mieszkaniu

W tego rodzaju sprawach problemem może być właśnie przypisanie konkretnej substancji konkretnej osobie. Narkotyki mogą zostać znalezione w samochodzie używanym przez kilka osób, w mieszkaniu zajmowanym wspólnie, w pokoju dostępnym innym domownikom, w odzieży, w torbie albo w zamkniętym pojemniku.

Ocena powinna uwzględniać całokształt dowodów.

Nie można automatycznie utożsamiać właściciela mieszkania czy samochodu z właścicielem każdej rzeczy znajdującej się w środku.

Z drugiej strony sam argument „to nie moje” również nie jest wystarczającą linią obrony, jeśli pozostały materiał dowodowy wskazuje na coś przeciwnego.

Art. 58

Udzielanie narkotyków innej osobie – art. 58

Przestępstwem może być również nieodpłatne udzielenie narkotyku innej osobie.

Art. 58 ust. 1 obejmuje udzielanie środka odurzającego lub substancji, ułatwianie albo umożliwianie użycia oraz nakłanianie do użycia.

Podstawowe zagrożenie wynosi do 3 lat pozbawienia wolności.

Jeżeli jednak sprawca udziela narkotyku małoletniemu, nakłania małoletniego do użycia albo udziela innej osobie środków w znacznych ilościach, grozi kara od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności.

„Dałem koledze za darmo” nie oznacza więc braku przestępstwa

Brak zapłaty odróżnia określone sytuacje od art. 59, ale nie powoduje legalności przekazania substancji.

Art. 59

Sprzedaż narkotyków – art. 59

Jeżeli udzielenie następuje w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, zastosowanie może znaleźć art. 59.

Za podstawowy typ grozi kara od roku do 10 lat pozbawienia wolności.

Jeżeli czyn dotyczy małoletniego, ustawowe zagrożenie jest znacznie surowsze – obecnie od 3 do 20 lat pozbawienia wolności.

Ustawa przewiduje także wypadek mniejszej wagi, zagrożony grzywną, ograniczeniem wolności albo karą do 2 lat pozbawienia wolności.

Dla kwalifikacji bardzo istotne jest więc, czy przekazanie miało charakter odpłatny lub było dokonywane w celu uzyskania innej korzyści.

Obrót

Handel narkotykami a udzielanie – czym różni się art. 56 od art. 59?

Potoczne określenie „handel narkotykami” może obejmować prawnie różne zachowania.

Art. 56 penalizuje przede wszystkim wprowadzanie do obrotu i uczestniczenie w obrocie. Typ podstawowy zagrożony jest grzywną i karą od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności, a jeżeli przedmiotem obrotu jest znaczna ilość – od 2 do 12 lat oraz grzywna.

Art. 59 dotyczy natomiast odpłatnego lub nastawionego na inną korzyść udzielenia substancji innej osobie.

Sytuacja Potencjalna kwalifikacja
nieodpłatne przekazanie narkotyku użytkownikowi art. 58
sprzedaż narkotyku użytkownikowi dla zysku art. 59
przekazywanie środka w ramach dalszej dystrybucji/obrotu art. 56

O prawidłowej kwalifikacji decyduje rzeczywisty charakter transakcji, a nie samo używane przez organy lub uczestników określenie „handel”.

Art. 55

Przemyt lub przewóz narkotyków przez granicę

Odrębną kategorią jest art. 55 ustawy, obejmujący m.in. nielegalny przywóz, wywóz, przewóz, wewnątrzwspólnotowe nabycie i wewnątrzwspólnotową dostawę.

Typ podstawowy zagrożony jest grzywną i karą do 5 lat pozbawienia wolności, natomiast przy znacznej ilości albo działaniu dla korzyści majątkowej lub osobistej – grzywną oraz karą od 3 do 20 lat pozbawienia wolności.

W sprawach tego rodzaju bardzo duże znaczenie mają:

  • miejsce przejęcia substancji,
  • wiedza osoby przewożącej,
  • sposób zapakowania i trasa,
  • kontakt z innymi osobami,
  • korespondencja i przepływy finansowe.

Art. 63

Uprawa marihuany – art. 63

Art. 63 obejmuje nielegalną uprawę m.in. konopi innych niż włókniste. Za podstawowy typ grozi kara do 3 lat pozbawienia wolności.

Tej samej karze podlega nielegalny zbiór m.in. ziela lub żywicy konopi innych niż włókniste.

Jeżeli natomiast uprawa może dostarczyć znacznej ilości ziela konopi innych niż włókniste, zagrożenie wynosi od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności.

Sama liczba roślin nie zawsze odpowiada automatycznie określonej masie gotowego środka.

Uprawa a wytwarzanie narkotyków

Uprawa oraz wytwarzanie to również różne czyny.

Art. 53 penalizuje nielegalne wytwarzanie, przetwarzanie albo przerabianie środków odurzających lub substancji psychotropowych.

Typ podstawowy zagrożony jest karą do 3 lat, natomiast jeżeli chodzi o znaczną ilość albo działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej – grzywną i karą od 3 do 20 lat pozbawienia wolności.

Dlatego przy sprawie związanej z konopiami trzeba ustalić, jakiego rodzaju czynności rzeczywiście wykonywano, zamiast automatycznie kwalifikować cały proces jako jeden czyn.

Początek sprawy

Zatrzymanie za narkotyki – co dzieje się na początku sprawy?

Sprawa narkotykowa często rozpoczyna się dynamicznie: zatrzymanie → przeszukanie → zabezpieczenie substancji i telefonu → przesłuchanie → przedstawienie zarzutów → decyzja o środkach zapobiegawczych.

Osoba zatrzymana ma na żądanie prawo do niezwłocznego umożliwienia kontaktu z adwokatem lub radcą prawnym oraz bezpośredniej rozmowy.

Więcej na ten temat: Zatrzymanie i przesłuchanie – adwokat Rybnik.

Na początkowym etapie szczególne znaczenie ma ustalenie:

  • czego dotyczą podejrzenia organów i co dokładnie znaleziono,
  • w jakim miejscu i kto miał do niego dostęp,
  • jakie urządzenia zabezpieczono,
  • czy zarzut dotyczy tylko posiadania, czy także dystrybucji,
  • czy istnieje ryzyko wniosku o tymczasowe aresztowanie.

Czynności procesowe

Przeszukanie mieszkania w sprawie narkotykowej

K.p.k. pozwala przeszukać pomieszczenia i inne miejsca w celu znalezienia osoby albo rzeczy mogących stanowić dowód, jeżeli istnieją uzasadnione podstawy do przypuszczenia, że się tam znajdują.

Co do zasady przeszukanie przeprowadza prokurator albo Policja na polecenie sądu lub prokuratora. W przypadkach niecierpiących zwłoki może zostać przeprowadzone bez wcześniejszego postanowienia, z obowiązkiem późniejszego zwrócenia się o zatwierdzenie.

Przepisy wymagają także, aby czynność została przeprowadzona zgodnie z jej celem, z zachowaniem umiaru i w granicach niezbędnych do jego osiągnięcia, przy poszanowaniu prywatności i godności.

Na postanowienia i czynności dotyczące przeszukania lub zatrzymania rzeczy może przysługiwać zażalenie osobie, której prawa zostały naruszone.

Policja zabrała telefon – jakie może mieć znaczenie?

W sprawach dotyczących udzielania lub obrotu narkotykami telefon bywa jednym z najważniejszych źródeł dowodowych. Organy mogą analizować komunikatory, SMS-y, e-maile, historię kontaktów, fotografie i inne dane pozostające w związku ze sprawą.

Przepisy dotyczące zatrzymania rzeczy i przeszukania stosuje się odpowiednio również do danych przechowywanych w urządzeniu lub systemie informatycznym, w tym korespondencji elektronicznej.

Wiadomość „masz coś?” sama w sobie może mieć zupełnie inne znaczenie niż wielomiesięczna korespondencja powiązana z konkretnymi przekazaniami i płatnościami.

Zażalenie

Czy można zaskarżyć zatrzymanie telefonu lub innych rzeczy?

Tak, jeżeli spełnione są odpowiednie przesłanki procesowe.

Art. 236 § 1 k.p.k. przewiduje możliwość zażalenia na postanowienie dotyczące przeszukania, zatrzymania rzeczy i dowodów rzeczowych oraz na inne czynności osobie, której prawa zostały naruszone.

Ponadto rzeczy powinny zostać zwrócone po stwierdzeniu ich zbędności dla postępowania.

To nie oznacza, że każdy telefon zostanie od razu zwrócony po złożeniu pisma. Znaczenie ma jego rzeczywista rola dowodowa i etap postępowania.

Tymczasowe aresztowanie w sprawie narkotykowej

Poważniejsze zarzuty narkotykowe mogą wiązać się z wnioskiem prokuratora o tymczasowe aresztowanie. Dotyczy to szczególnie postępowań o znaczne ilości, handel, obrót, zorganizowaną działalność i wiele zarzucanych transakcji.

Nie oznacza to jednak, że sam zarzut narkotykowy automatycznie uzasadnia areszt.

Obrona na posiedzeniu aresztowym powinna odnosić się nie tylko do samego zarzutu, ale również do tego, czy izolacja jest rzeczywiście konieczna i czy wystarczające byłyby łagodniejsze środki.

Więcej: Tymczasowe aresztowanie – adwokat Rybnik.

Kwalifikacja prawna

Znaczna ilość i wysoka kara – dlaczego początek postępowania jest tak ważny?

Różnica w kwalifikacji może całkowicie zmienić sytuację procesową. W pierwszych dniach mogą rozstrzygać się kwestie dotyczące kwalifikacji prawnej, zakresu zarzutów, tymczasowego aresztu, zabezpieczenia majątkowego i kierunku dalszego postępowania.

art. 62 ust. 1 → do 3 lat

art. 62 ust. 2 – znaczna ilość → od roku do 10 lat

art. 56 ust. 1 → 6 miesięcy–8 lat

art. 56 ust. 3 → 2–12 lat

Strategia procesowa

Czy trzeba od razu składać wyjaśnienia?

Podejrzany ma prawo odmówić składania wyjaśnień oraz odpowiedzi na poszczególne pytania.

Nie istnieje jedna właściwa strategia dla każdej sprawy. Czasami zasadne może być szybkie przedstawienie określonych okoliczności, a w innej sprawie rozsądniejsze będzie wcześniejsze ustalenie treści zarzutu, rozmowa z obrońcą, poznanie dostępnego materiału i przeanalizowanie konsekwencji konkretnych wyjaśnień.

W sprawach narkotykowych pierwsze przesłuchanie może dotyczyć nie tylko zabezpieczonej substancji, lecz także innych osób, telefonów, pieniędzy i wcześniejszych zdarzeń.

Zobacz także: Zatrzymanie i przesłuchanie – adwokat Rybnik.

Czy przyznanie się pomaga w sprawie narkotykowej?

Nie można przyjąć zasady „zawsze się przyznaj, bo będzie łagodniej” ani „nigdy nic nie mów”. Znaczenie zależy od materiału dowodowego i celu obrony.

Osoba może przykładowo przyznać samo posiadanie niewielkiej ilości na własny użytek, ale kwestionować handel, udzielanie, znaczną ilość albo przynależność pozostałych zabezpieczonych substancji.

Dlatego przed złożeniem wyjaśnień trzeba dokładnie ustalić, do jakich konkretnie okoliczności odnosi się stanowisko podejrzanego.

Art. 70a i 72

Uzależnienie i leczenie a postępowanie karne

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii przewiduje szczególne rozwiązania wobec osób uzależnionych albo używających substancji psychoaktywnych w sposób szkodliwy.

Po nowelizacji obowiązującej od 27 sierpnia 2026 r. art. 70a nadal przewiduje zebranie specjalistycznych informacji o używaniu substancji, jeżeli istnieje uzasadnione podejrzenie uzależnienia lub szkodliwego używania.

Art. 72 przewiduje natomiast w określonych warunkach możliwość zawieszenia postępowania wobec osoby uzależnionej lub używającej szkodliwie substancji, jeśli zarzucone przestępstwo pozostaje w związku z używaniem substancji, jest zagrożone karą nieprzekraczającą 5 lat, a osoba podda się leczeniu, rehabilitacji lub programowi edukacyjno-profilaktycznemu. Po zakończeniu programu możliwe jest m.in. skierowanie do sądu wniosku o warunkowe umorzenie.

Nie jest to rozwiązanie dostępne automatycznie w każdej sprawie narkotykowej, ale przy odpowiednim stanie faktycznym powinno zostać uwzględnione w analizie obrony.

Co dzieje się z zabezpieczonymi narkotykami?

Ustawa przewiduje szczególne reguły dotyczące przepadku zabezpieczonych środków.

W razie skazania za przestępstwo z art. 62, a także przy umorzeniu lub warunkowym umorzeniu postępowania, co do zasady orzeka się przepadek środka odurzającego lub substancji psychotropowej, z dalszymi zasadami określonymi w ustawie.

Dlatego zastosowanie art. 62a nie oznacza, że zabezpieczona substancja jest zwracana osobie, u której została ujawniona.

Materiał dowodowy

Jakie dowody mają znaczenie w sprawie narkotykowej?

Waga elektroniczna, woreczki czy gotówka nie stanowią same w sobie dowodu handlu. Mogą jednak nabrać określonego znaczenia w połączeniu z innym materiałem. Dlatego dowody powinny być oceniane łącznie, ale bez automatycznego przypisywania każdemu z nich jednego możliwego znaczenia.

Zabezpieczone substancje i opinie z badań fizykochemicznych.

Protokoły przeszukania i zatrzymania rzeczy.

Dane z telefonów, wiadomości z komunikatorów i fotografie.

Zeznania, monitoring, przelewy, wagi, materiały do porcjowania i dokumentacja uprawy.

Zeznania innych podejrzanych – czy wystarczą do skazania?

W wieloosobowych sprawach narkotykowych istotnym materiałem bywają wyjaśnienia współpodejrzanego, zeznania osoby kupującej oraz zeznania osoby uczestniczącej w obrocie.

Taki dowód nie jest z góry pozbawiony wartości tylko dlatego, że pochodzi od osoby również uwikłanej w sprawę. Z drugiej strony wymaga szczególnie starannej oceny, między innymi w zakresie konsekwencji relacji, jej szczegółowości, zgodności z innymi dowodami, zmian w kolejnych przesłuchaniach i ewentualnego interesu procesowego składającego wyjaśnienia.

Obrona powinna więc sprawdzić, czy relacja znajduje rzeczywiste potwierdzenie w materiale z telefonów, monitoringu, przepływach finansowych lub innych dowodach.

Zakres działań

Jak może pomóc adwokat w sprawie narkotykowej?

Właściwy kierunek obrony zależy przede wszystkim od rodzaju zarzutu. Inaczej prowadzi się sprawę dotyczącą grama marihuany na własny użytek, inaczej zarzut znacznej ilości, a jeszcze inaczej postępowanie, w którym prokurator twierdzi, że podejrzany uczestniczył w wielomiesięcznym obrocie.

Kontakt z osobą zatrzymaną i udział w przesłuchaniu.

Analiza zarzutu, udział w posiedzeniu aresztowym i zażalenie na areszt.

Analiza przeszukania, zatrzymanych rzeczy, telefonu i opinii dotyczącej substancji.

Ocena kwalifikacji jako znacznej ilości, podstaw art. 62a i wypadku mniejszej wagi.

Wnioski dowodowe, udział w przesłuchaniach świadków i obrona przed sądem.

Przygotowanie apelacji od niekorzystnego wyroku.

Możesz skontaktować się z kancelarią, jeżeli:

  • zostałeś zatrzymany za posiadanie narkotyków albo Policja przeszukała mieszkanie,
  • zabezpieczono Twój telefon lub przedstawiono zarzut z art. 62,
  • zabezpieczona ilość została uznana za znaczną albo chcesz ustalić możliwość zastosowania art. 62a,
  • zarzucono Ci udzielanie, sprzedaż, handel albo sprawa dotyczy uprawy,
  • prokurator wystąpił o tymczasowe aresztowanie, otrzymałeś akt oskarżenia albo zapadł wyrok i chcesz ocenić możliwość apelacji.
Sprawy narkotykowe – adwokat w Rybniku

Kontakt

Sprawy narkotykowe – adwokat w Rybniku

Kancelaria Adwokacka Paweł Florczyk w Rybniku prowadzi obronę w sprawach dotyczących ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. W sprawach rozpoczynających się od zatrzymania znaczenie ma czas – pierwsze przesłuchania, przeszukania oraz decyzje dotyczące środków zapobiegawczych następują często w pierwszych godzinach lub dniach postępowania.

FAQ

Najczęściej zadawane pytania o sprawy narkotykowe

Jaka kara grozi za posiadanie narkotyków?

Za podstawowy typ z art. 62 ust. 1 grozi do 3 lat pozbawienia wolności. Przy znacznej ilości kara wynosi od roku do 10 lat, natomiast w wypadku mniejszej wagi możliwa jest grzywna, ograniczenie wolności albo kara do roku.

Czy za 1 gram marihuany sprawa zostanie automatycznie umorzona?

Nie. Ustawa nie przewiduje automatycznego umorzenia od konkretnej liczby gramów. Art. 62a wymaga spełnienia kilku przesłanek, w tym nieznacznej ilości, przeznaczenia na własny użytek oraz oceny okoliczności czynu i jego społecznej szkodliwości.

Czy istnieje legalna ilość marihuany na własny użytek?

Nie ma ogólnego ustawowego limitu rekreacyjnego posiadania, poniżej którego czyn przestaje być zabroniony.

Co to jest znaczna ilość narkotyków?

Ustawa nie określa jej jedną liczbą gramów. W orzecznictwie ocenia się m.in. ilość potencjalnych porcji oraz właściwości konkretnej substancji, przy czym SN wskazywał, że ocena nie zawsze powinna ograniczać się do mechanicznego przeliczenia ilości.

Czy można dostać umorzenie za narkotyki na własny użytek?

W odpowiedniej sprawie tak. Art. 62a pozwala umorzyć postępowanie dotyczące nieznacznej ilości przeznaczonej na własny użytek, jeżeli spełnione są wszystkie pozostałe przesłanki ustawowe.

Czy poczęstowanie kolegi marihuaną jest przestępstwem?

Może stanowić udzielanie środka innej osobie z art. 58, mimo że sprawca nie otrzymał za niego pieniędzy.

Czy sprzedaż narkotyku jest tym samym co posiadanie?

Nie. Oprócz posiadania mogą powstać dodatkowe zarzuty dotyczące odpłatnego udzielania z art. 59 albo obrotu z art. 56.

Czy można odpowiadać za narkotyki znalezione we wspólnym mieszkaniu?

Odpowiedzialność wymaga ustalenia faktycznego posiadania. Sam fakt zamieszkiwania w miejscu, gdzie znaleziono substancję, nie powinien automatycznie przesądzać o tym, kto nią władał.

Czy Policja może zabrać telefon?

Urządzenie mogące zawierać istotne dla sprawy dowody może zostać zatrzymane na zasadach k.p.k., a przepisy rozdziału o zatrzymaniu rzeczy i przeszukaniu stosują się odpowiednio również do danych zapisanych w urządzeniu lub systemie.

Czy można zaskarżyć przeszukanie?

Przepisy przewidują zażalenie na postanowienia i czynności dotyczące przeszukania lub zatrzymania rzeczy dla osób, których prawa zostały naruszone.

Czy w sprawie narkotykowej można trafić do aresztu?

Tak, ale nie następuje to automatycznie z powodu samego rodzaju zarzutu. Tymczasowe aresztowanie wymaga spełnienia ustawowych przesłanek stosowania środków zapobiegawczych.

Czy uzależnienie ma znaczenie dla sprawy?

Może mieć. Ustawa przewiduje szczególne rozwiązania dotyczące osób uzależnionych lub używających substancji w sposób szkodliwy, w tym w odpowiednich przypadkach leczenie oraz możliwość zastosowania mechanizmu z art. 72.